چالش توسعه¬گرائی

 

مفاهیم توسعه، توسعه اقتصادی، توسعه پایدار بیش از سه دهه است که در ادبیات اقتصادی ایران کاربرد داردند اما متاسفانه هنوز دولت­­فکران و متفکران اقتصادی، در تعاریف بیک جمع­بندی مشخص نرسیده­اند و شاید هم دست­یابی بیک تعریف واحد با توجه به ماهیت اندیشه و عقاید اقتصادی غیرممکن باشد. از آنجا که ما در ایران در تولید دانش در جنبه­های مختلف آن بویژه در حوزه اقتصادی بسیار ضعیف عمل کرده­ایم راهکاری مگر توسل به استفاده از دانش اقتصادی و تجارب کاربردی "اقتصاد جهانی" نداریم. نگاهی به تجربیات موفق توسعه در ژاپن، کره، سنگاپور و چین نشان می­دهد که توسعه یک ماشین چهار چرخ است که حوزه اجتماعی، حوزه اقتصادی، حوزه سیاسی و حوزه فرهنگ هر یک از این چهار چرخ به شمار می­روند. نورث برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال 1993 پس از مطالعات عدیده و طولانی که روی رشد اقتصادی جوامع گوناگون بعمل آورده اعلام داشت. هیچ جامعه­ای توسعه یافته نمی­گردد مگر اینکه حداقل سه شرط قانو­ن­گرائی مقامات (حاکمیت قانون برای نخبگان)، دوری بخش نظامی از سیاست و اقتصاد و وجود تعداد زیادی از بنگاه­های با عمر طولانی (که علامت رسوب سرمایه، رسوب کارآفرینی ثبات است) را برقرار کرده باشند. بنابراین بیراهه نرویم از تجربیات موفق دیگر کشورها در ستبرسازی مناسبات نوین سیاسی- اقتصادی استفاده کنیم و از ارائه راهکارهای آزمون – خطا که بر پایه دانش فردی و عمل بدون پشتوانه است پرهیز کنیم. 

/ 0 نظر / 47 بازدید