بارقه های امید

بارقه­های امید

غلامحسین دوانی

کارشناس مالی - اقتصادی

 

ما ایرانی­ها یا با همه چیز مخالفیم و یا با همه چیز موافقیم. بین خوب و بد فاصله­ای نمی­گذاریم. فقط بد و خوب را می­شناسیم در حالیکه در تجربه عملی مردم جهان انتخاب بین بد و بدتر هم وجود دارد.

مذاکرات اخیر وزرای خارجه گروه (1+5) و ایران حتی اگر یک نشانه که آنهم شکستن یخ مذاکرات حضوری و علنی باشد داشته باشد، مثبت تلقی میشود. هر ایرانی عاقلی از دور شدن فضای تحریم و حذف گزینه حمله نظامی به ایران خوشحال خواهد شد. اعراب بادیه­نشین و دست نشاندهای کارتل­های نفتی میلیاردها دلار هزینه راه­اندازی جنگ مذهبی قوی منطقه بویژه "سناریوی حمله به ایران" و طرح کامل "انزوای ایران" را تقبل کرده­اند. نمونه­های جنگهای داخلی عراق، لیبی، یمن، سوریه همگی نشاندهنده گسترش باورهای ضدبشری و هابیگری که در شکل و شمایل "القاعده و طالبان" ظهور کرده می­باشد. بی­شک تدبیر راهبران دولت در خنثی­کردن توطئه­های سرمایه­داری جهانی با پادوئی کشورهای حاشیه خلیج همیشه فارس مورد تائید ملت ایران میباشد. ممکن است گفته شود همین شرایط یکسال و اندی پیش در کنفرانس آلماتا قزاقستان هم پیشنهاد شده بود اما نماینده ایران که چندان هم به زبان انگلیسی مسلط نبوده، نتوانسته شرایط را درک و یا قادر به توافق نبوده اما بهرحال امروز آن کار عملی شد. از دیدگاه نگارنده انرژی هسته­ای بعنوان یک ضرورت ملی در تامین انرژی کشور بویژه برق، قابل تردید نیست اما عقلانی است که متخصصان ذیربط با بورسی هزینه منفعت "پروژه انرژی هسته­ای" و یا "استقرار نیروگاه­های گازی" با توجه به  دارا بودن بزرگترین ذخایر گازی جهان معادل سی وسه تریلیارد و ششصد میلیون مترمکعب ذخایر تائید شده - برابر هیجده درصد ذخایر کل جهان – و یازده درصد ذخایر نفت جهان وقرار گرفتن در منطقه محیطی متصمن انرژی خورشیدی، دریائی و بادی اولویت انتخاب را مشخص کنند چرا که اگر بتوانیم انرژی خورشیدی یا نیروگاههای گازی را جایگزین نیروگاههای هسته ای کنیم از عواقب خطرات هستهای و اثرات ناسالم زیست محیطی نیز رها خواهیم شد. و خودبخود طرح انرژی هسته­ای ضرورت خاص خود را از دست خواهد داد. توافق بعمل آمده یک جو روانی مساعدی را در فضای کسب و کار و زندگی فراهم آورده اما باید تاکید نمود اما و اگرهای توافق­نامه را فراموش نکنیم. ما نمی­توانیم تصمیمات روزمره را جایگزین راهبرد اصولی نمائیم. باید به مصداق "اوفوبالعهد" به آنچه بهرحال پس از تایید همه مقامات اصلی تصمیم گیرنده در این ارتباط رسیده، وفاداری خود را نشان دهیم و کوشش نمائیم با ارائه علائم مثبت مدت توافق­نامه را هر چه زودتر کاهش دهیم. معضل بیکاری حدود شش میلیون نفر، افزایش شاخص فلاکت از 15 درصد در سال 1376 به 51 درصد تاریخ فعلی، سقوط ارزش پول ملی بعنوان ناموس اقتصاد کشور، کاهش فوق­العاده درآمد ارزی، خروج برخی درآمدهای ارزی صنایع صادراتی بویژه در بخش پتروشیمی از کشور ،کاهش بهره­وری کار بعلت بی­انگیزگی نیروی کار و سوء مدیریت کلان بنگاه­ها و موسسات، نهادینه شدن فساد، گسیختگی نظام آموزشی و تحقیر استادان دانشگاه­ بعنوان آموزگاران نسل تحصیلکرده، همه و همه نشانه­های هاله نوری است که بر آسمان کشور تابیده بود. دولت تدبیر و امید باید با اتخاذ راهبردهای کوتاه­مدت، میان مدت و بلندمدت تاثیرت عوامل مخرب فوق را با اتکای به نیروی کار و تولید و کسانی که دل در گرو منافع ملی، توسعه سیاسی- اقتصادی و کارآمدی کشور دارند خنثی سازد اعتقاد نیروهای کار و تولید بر آن است که نسخه­های وارداتی اقتصادی و نظرات مخرب کسانی که در دو دهه گذشته آسیب­های جدی به منابع ملی و اساس جامعه و خانوارها وارد آورده­اند را به مثابه داروی شفابخش تلقی نکنید که مریض فعلی (اقتصاد نابسامان) با نسخ دروغین شفا نخواهد یافت. نگارنده اعتقاد راسخ دارد که معضل اسلی افتصاد کشور نه تحریم که فساد بوده ( اگرچه ابعاد فساد در دوره تحریم همه حصارها را در هم شکست و راهزنان مالی با وقاحت خودرا بسیجی اقتصادی  و خویشتن بی مقدار را در مقام کسانی که در دفاع از این آب و خاک شهید شدند ، قرار داده اند!). هنوز جز توافق اولیه هیچ خبری نشده ، یخ تفاهمات جبهه متحدین بر علیه ایران شکسته شده و روابط بین عربستان و قطر از یکطرف ، ترکیه با مصر از طرف دیگرشکرآب شده که درایت و تیزبینی خاص  همچون خواجه نصیر الدین طوسی وزیر هلاکو خان مغول که توانست بیاری مغولان ، با سرنگون ساختن عباسیان، بساط خلافت  را برای همیشه برهم چید و چنان ضربه ای بر خلافت بیگانگان زد که آنان دیگر نتوانستند  از زیر بار آن برخیزند ، در شرایط کنونی میتواند سرانجامی را به مقصود رساند تا بساط خلیفه گری آل سعود در منطقه بهم ریزد!! تا آبشخور گردان های مرگ القاعده ریشه کن شوند زیرا رکن پایداری این گروههای واپس گرا ، تامین مالی آنها بوسیله سازمان امنیت عربستان میباشد.

انتظار اصلاح سیاستهای گذشته که خواسته اصلی رای­دهندگان به امید و تدبیر بوده در تاریکخانه­های سیاسی – اقتصادی صورت نخواهد گرفت و دولتمردان باید با شهامت موانع سر راه پیشرفت، توسعه، آزادیهای مدنی و سیاسی، حقوق شهروندی، حقوق اقلیت­های مذهبی و اطلاع­رسانی آزاد را با تدبیر و تدقیق برطرف نمایند تا انتظار و امید در عمل منجر به فرآیند کار و امنیت و ماحصل آن گردش اقتصاد و شکست رکود و رخوت در همه زمینه­های موجود باشد. اجازه ندهیم جو مساعد فعلی را ، دغلکاران ( نقاشان مار)  و سیاسی کارهای فرصت­طلب برهم زنند.

/ 0 نظر / 44 بازدید